2259 RAFTING i MOSTY NA RZECE EVINOS NAFPAKTOS GRECJA KONTYNENTALNA

WP1

Najistotniejsze parametry

  • Udogodnienia plażowe:
    na niskim poziomie
  • Typ obiektu
    Rafting
  • Obciązenie
    średnie
  • Cień
    częściowy
  • Dojazd
    bez większych trudności
  • Dostęp
    bez większych trudności
  • Otoczenie
    wysokie wzgórza
  • Przestrzeń
    częściowo osłonięta od wiatru

Opis

2259 RAFTING i MOSTY NA RZECE EVINOS NAFPAKTOS GRECJA KONTYNENTALNA

38.501327, 21.748288

Rzeka Evinos jest popularnym celem raftingu i innych aktywności na świeżym powietrzu. Rzeka płynie z gór Korakas i Askouri, niedaleko Artotiana i uchodzi do Zatoki Patraskiej, w pobliżu wioski Galatas, na wschód od laguny Mesolongi. Evinos ma łączną długość ok. 80 km. Rafting na rzece Evinos należy teoretycznie do łatwych ponieważ rzeka ma spadek 2-3 stopnie w skali od 1 do 5. Organizowana trasa ma długość około 8,5 km. Cały spływ trwa maksimum 3-4 godziny, jeśli wliczyć przerwy na podziwianie widoków. Spływ jest przyjemny i bezpieczny zwłaszcza jeśli odbywa się pod nadzorem doświadczonych przewodników. Istnieje możliwość skorzystania z pontonów lub kajaków. Trasa rozpoczyna się przy moście w pobliżu m Poros 38.501327, 21.748288 i kończy w Międzynarodowym Centrum Kajakowym tuż przed mostem Bania (Mpania) 38.451946, 21.701293. Najlepsza pora na spływ to od okres połowy października do końca maja. W pozostałych miesiącach może dokuczać nadmiar słońca.

KONTAKT

Epar.Od. Thermou - Nafpaktou, Nafpaktos 303 00

Telefon: 693 674 6764

GOSPODARKA WODNA

Udając się w te okolice warto udać się do zapory Ag. Dimitriou spiętrzającej wody rzeki Evinos (113 milionów m3 2001 r.) 38.671839, 21.837756. Zaporę oddano do użytku w 1995 r. Oprócz pięknych widoków jest mało znany fakt, że jezioro jest rezerwuarem wody pitnej, która najpierw jest 30 km tunelem przekazywana do jeziora Mornos. Tunel ma ponad 3 m średnicy. Może nim przepływać 27 m3 wody na sekundę. Budowa tunelu rozpoczęła się w 1992 r., a zakończyła po 2 latach. Ze zbiornika Mornos (670 milionów m3) (1980 r.) naprzemian kolejno 15 tunelami i 15 kanałami (najdłuższy odcinek ma 100 km 38.276682, 22.958038) woda płynie do trzech stacji uzdatniania wody w Atenach (Galatsi 38.027803, 23.753499, Aharnon i Aspropyrgos).

Zasilanie Aten w wodę jest przedsięwzięciem złożonym i strategicznym. Trudno sobie wyobrazić skutki braku wody w metropolii w której mieszka 3,5 mln mieszkańców.

Dlatego oprócz systemu Evinos-Mornos Ateny korzystają ze zbiorników:

Maraton 34 milionów m3 (1931 r. przez tunel Boyati).

Jezioro Yliki, 590 milionów m3 (1959 r.)

oraz 105 odwiertów, które są wykorzystywane tylko w sytuacjach awaryjnych.

STARE MOSTY

Zachowało się kilkadziesąt starych kamiennych mostów, takich jak Artotivas, Doritsas, Porari, Klepas, Meligova.

Najbardziej interesujący jest największy, jednoprzęsłowy most Artotivas (Kamara) 38.565609, 21.743452. Spina on dwa skaliste i strome wzgórza. Miejsce jest idealne na piknik i relaks, ze względu na piękno naturalnego krajobrazu. Jest to najstarszy zachowany most na rzece, zbudowany w wyjątkowej pozycji w najwęższym miejscu rzeki, powyżej dopływu Rema Kotsalos (Dipotamas). Most służył jako ułatwienie podróży w górzystym regionie (Nafpaktia, Karpenissi, Tesalia) w kierunku równin Trichonda. Latem można było pokonać rzekę w bród ze względu na zwykle niski stan wody. Ale zimą, kiedy Evinos był wzburzony, trzeba było korzystać z tego mostu. Most w swojej obecnej formie został zbudowany w drugiej połowie XVIII w. Środkowa, najwyższa część mostu znajduje się ok. 22 m. ponad średnim poziomem wody. Nawierzchnia drogowa ma szerokość 2,20 - 2,40 m., a grubość przęsła w najwyższym punkcie wynosi około 1 m. Most, ze względu na swoje strategiczne znaczenie, był teatrem wielu poważnych starć bitewnych. Ostatnie walki toczyły się tutaj 11 października 1943 r. między członkami ELAS i EDES. Most pozostawał w użyciu do lat 50 poprzedniego wieku, kiedy został zastąpiony przez nową drogę Therma-Platanos.

Dostęp nie jest łatwy. Droga jest bardzo kręta, ale jej przeważająca część jest w dobrym stanie. Istnieje kilka wariantów dojazdu w pobliże mostu. Korzystniejszy wydaje się wariant zachodni przez Kato Afrosilia, Rigani, Paliouria. Można także jechać z Nafpaktos, przez Dafni. Na skrzyżowaniu w Kato Dafni trzeba skręcić w lewo w kierunku Simos, Pylinis. Za Simos trzeba skręć w lewo w kierunku Dorvitsa (uwaga na znak!), Stranoma do Ano Kambos Stronomi (tu charakterystyczny kościół). Należy jechać wzdłuż koryta rzeki i do zapory. Po przejściu kładką, na drugą stronę rzeki trzeba podążać ścieżką równoległą do rzeki. Po krótkim spacerze (ok.o 10 minut) dochodzi się do mostu Artotivas. Istnieje także możliwość wyruszenia z drogi Thermou- Platanou w m 38.564330, 21.715213 i skierowania się w ogólnym kierunku na wschód najpierw lokalnymi drogami aż w końcu trudnymi do odszukania ścieżkami. Ten wariant ma tę zaletę, że w okresie niskiego stanu wody można przejść korytem rzeki do kolejnego starego mostu (Παλιά Γέφυρα Ευήνου) 38.571620, 21.731432 przy którym wybudowano nowy most na wspomnianej drodze Thermou- Platanou. Brzegi rzeki porośnięte są łęgami. Góry i rzeka oferują przez cały rok rozmaite atrakcje dla ludzi, którzy kochają nie tylko przyrodę, ale także przygodę.

MOST KAKKAVOS

38.608560, 21.911786

Most został zbudowany pod koniec XIX w. Ma długość 11,10 m, szerokość 2,50 m. prześwit 10 m. Na tym miejscu był wcześniej starszy, drewniany most, który jednak został zniszczony przez okresowo bujne wody rzeki. Obecny, kamienny most jest dużo bardziej wytrzymały. Jako spoiwo zastosowano „mourtzoulana”, mieszaninę piasku i materiału odpowiadającego obecnemu cementowi. Usytuowany jest w głębokim wąwozie utworzonym przez rzekę Kotsalos. Łączy strome skały św. Mikołaja (północny wschód) i Elatię (południowo-zachodni). Estetycznie most tworzy wrażenie, że wystaje z jednej skały i sięga drugiej.

Podczas okupacji 3.000 Włochów wykorzystało drogę z Agrinio w kierunku Amfissy. Obecny spacer odbywa się w zieleni, pełnej rzadkich gatunków roślin, nad rzeką Katsali, która płynie przez wąwóz Kakkavos. Ścieżka Herkulesa jest częścią starej łączącej sieci między wioskami Ano Chora, Kato Chora, Podo, Ampelakiotissa i Kryoneria. Powstanie mostu wiąże się z brakiem możliwości przejścia z Kozitsas (Ambelakiotissas) do Ano Chory, głównej wioski, gdzie istniało centrum administracyjne, a zwłaszcza tutaj można było wykorzystać swoje prawo do głosowania. Brak komunikacji to był główny powód, dla którego podjęto wysiłek budowy trwałego mostu w wąwozie Kakkavo. Most wykonano z lokalnego kamienia, który dobrze komponuje się z otaczającym środowiskiem.

opracował

Krzysztof Krasiński

mail

krasin111@wp.pl

http://greckirelaks.pl/

ponad 2000 opisów greckich plaż i innych obiektów

Obiekty w poliżu