2054 JASKINIA JEZIOR KASTRIA = PAŁAC NIMF K KALAVRYTA PELOPONEZ

WP

Najistotniejsze parametry

  • Długość:
    500 m
  • Udogodnienia plażowe:
    na średnim poziomie
  • Typ obiektu
    Jaskinia
  • Obciązenie
    średnie
  • Cień
    częściowy
  • Restauracja
    nie
  • Cafe
    tak
  • Sklep
    tak
  • Dojazd
    długi - męczący
  • Dostęp
    bez większych trudności
  • Otoczenie
    wysokie wzgórza
  • Przestrzeń
    częściowo osłonięta od wiatru
  • Plaża dobra dla:
    wszystkich

Opis

2054 JASKINIA JEZIOR KASTRIA = PAŁAC NIMF K KALAVRYTA PELOPONEZ

37.961016, 22.140889

Jaskinia została odkryta w 1967 roku przez pasterzy. Znajduje się 20 km od Kalavryta i 9 km od wioski Klitoria. Turysta wchodzi do jaskini przez sztuczny tunel prowadzący bezpośrednio na drugie piętro. Jaskinia składa się z trzech kompleksów, które połączone są ze sobą wieloma korytarzami otoczonymi dziwnymi formami stalaktytów. Na dnie jaskini przepływa długa rzeka (2100 m), która tworzy wiele małych jezior. Udostępnionych jest tylko 500 m do zwiedzania. W trakcie zwiedzania trzeba przejść wąskie korytarze i sztuczne mosty, które przechodzą ponad 13 jeziorami. W Jaskini Jezior, pierwszych 80 m jest trudno dostępne, ponieważ w tym miejscu wznosi się pionowa skała. Drugą i trzecią część jaskini zajmują wypełniają skalne niecki tworzące naturalne baseny wypełnione wodą.

BADANIA JASKINI

Pierwsze archeologiczne badania wewnątrz jaskini zostały przeprowadzone w 1967 roku przez Efthymiosa Mastrokostasa, a w 1971 roku przez Photios Petsas. W latach 1992-1994, prowadzono badania pod kierunkiem Adamantios Sampson, obecnie profesorem archeologii pradziejowej na Uniwersytecie Morza Egejskiego. Odkryto antropologiczne i archeologiczne artefakty, które dostarczają dowodów, że jaskinia ta była zamieszkała przez długie okresy czasu. Najstarsze znaleziska sięgają szóstego tysiąclecia pne.

Bardziej wyspecjalizowane badania doprowadziły do wniosku, że zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz obszary były używane częściej w okresie nazywanym późnym neolitem, który trwał od połowy do końca piątego tysiąclecia pne. Także znacznie później, bo aż do późnej epoki brązu (ok. 1100 r. pne.), jaskinia była wielokrotnie wykorzystana, zapewne dlatego, że zawsze była łatwiej dostępna i gdzie docierało więcej światła.

W okresach intensywnych deszczy woda spływała do jaskini w postaci wodospadu i zalewała pierwszą komorę jaskini. Takie zdarzenia zostały stwierdzone podczas wykopalisk. W jaskini utworzyły się warstwy gliny, pozbawione pozostałości archeologicznych, zaś inne warstwy zawierały ślady działania człowieka np.: paleniska z popiołem i węglem, małe konstrukcje kamienne, części pieców garncarskich, fragmenty waz, narzędzia z kamienia i kości, gliniane szpule, kamienny ornament, ciężarki do krosien kości zwierząt. Jednym z ważniejszych znalezisk były pochówki ok. 13 osób. W okresie późnego neolitu, o którym wspomniano wcześniej, zidentyfikowano aż 30 różnych rodzajów waz, zarówno małych, jak i dużych, do przygotowania żywności i przechowywania produktów.

Mieszkańcy jaskini musieli być hodowcami kóz, świń i kilku rodzajów bydła. Ich dieta była uzupełniona mięsem jeleni i zajęcy, które występowały powszechne w górach Aronii. Cenne klejnoty, zdobione wazony nie zostały znalezione, co może wskazywać, że społeczność ta była dość uboga. We wczesnym okresie helleńskim użytkowanie jaskini stało się znacznie rzadsze.

GODZINY OTWARCIA JASKINI
Codziennie od 9:30 to 16:30 podczas wakacji i świąt dłużej.

opracował

Krzysztof Krasiński

mail

krasin111@wp.pl

http://greckirelaks.pl/

Obiekty w poliżu