2037 FORTECA CASARMA 7FORTRESS LASSITHI SITIA KRETA

WP

Najistotniejsze parametry

  • Udogodnienia plażowe:
    na średnim poziomie
  • Typ obiektu
    Forteca = twierdza
  • Obciązenie
    średnie
  • Cień
    częściowy
  • Restauracja
    restauracja w zasięgu
  • Cafe
    tak
  • Sklep
    sklep w zaięgu spaceru
  • Dojazd
    bardzo łatwy
  • Dostęp
    bez trudności
  • Otoczenie
    miejskie (liczne zabudowania)
  • Przestrzeń
    częściowo osłonięta od wiatru
  • Plaża dobra dla:
    wszystkich

Opis

2037 FORTECA CASARMA FORTRESS LASSITHI SITIA KRETA

35.210964, 26.107570

Wenecka forteca miasta Sitia została zbudowana w 13 w. w sąsiedztwie bizantyjskiego miasta, które było siedzibą biskupstwa. Być może zbudowano ją na miejscu starożytnego miasta Iteia lub Siteia. Jak widać na weneckich planach, wschodnia część nowoczesnego miasta Siteia została wzmocniona i została nazwana "Castello". Castello miało kształt trójkątny i obejmowało katedrę i dom rektora. Na górze znajdowała się trójkątna wieża. Dzielnice poza murami (Borghi) zostały ulokowane na zachód od Castello i pozostały nieufortyfikowane. Na wschód od fortecy znajdował się klasztor kobiecy Santa Maria, mniej więcej w miejscu dzisiejszego cmentarza. Po trzęsieniu ziemi w 1303 roku, twierdza i wieża zostały poważnie uszkodzone. Późniejsze naprawy nie pozwoliły ich dostatecznie wzmocnić. Kolejne zniszczenia zostały spowodowane przez trzęsieniem ziemi w 1508 roku, a w 1538 roku, najazd piratów Barbarossy, spowodował dalsze zniszczenia. W połowie 16 w. Wenecja prowadziła na szeroką skalę prace fortyfikacyjne na swoich podbitych terenach. Po części zmiany były wywołane postępem w zakresie oblężeń z zastosowaniem artylerii. Drugą przyczyną było rosnące zagrożenie osmańskie. Zaczęto wprowadzać nowy system bastionowy. Administracja wenecka w 1554 roku wysłała pieniądze na przebudowę warowni. W następnych latach, mimo rekomendacji rozbiórki twierdzy wykonanej przez Sforza Pallavicini i Giulio Savorgnan w 1571, Wenecjanie próbowali powrócić do niektórych prac. Ostatecznie postanowili je zakończyć.

Po inwazji tureckiej w 1645 roku, generał Mocenigo przekonał się, że twierdza przydałaby się do obrony Krety. Ostatecznie postanowił zburzyć ją i przenieść armaty i sprzęt do Candia ob. Heraklionu.

Po opanowaniu Krety przez Turków twierdza została wykorzystana jako ufortyfikowana baza do podejmowania poważnych interwencji wobec upadającej Wenecji. Turecka twierdza została zbudowana na podstawie weneckiej wieży i została połączona z pozostałą częścią forteczną. Mury w układzie boków trójkąta, które zachowały się do początku XX wieku, obecnie niemal już zniknęły z wyłączeniem fragmentu murów od strony morza.

SITIA OBECNIE

Twierdza w obecnej postaci składa się z północno-wschodniej części zewnętrznych fortyfikacji oraz wieży, na obszarze fortyfikacji. Wieża jest obecnie pozbawiona dachu, zachowała formę z okresu panowania osmańskiego. Istnieją ślady wewnętrznej zabudowy.

Twierdza była wykorzystywana przez wiele lat przez Urząd Lotnictwa Cywilnego, aż do roku 1966. W środku były hangary i budynki.

W 1963 roku forteca została uznana jako pomnik podlegający ochronie. W 1966 roku rozpoczęto pierwsze prace zabezpieczające. Dziś jest to strzeżony zabytek, a w miesiącach letnich jest używany jako miejsce organizacji różnych wydarzeń.

ZWIEDZANIE

Godziny otwarcia: 08:00-15:00

Istnieją ułatwienia dla osób niepełnosprawnych.

Sitia przestała istnieć jako miasto, aż do 1869. Obecne miasto zostało zbudowane w 1870 roku.

Warto zwiedzić w mieście kościół Analipsis od Sotira, Muzeum Archeologiczne, które działa od 1984 roku, a także Muzeum Laographic, gdzie można znaleźć wiele informacji o codziennym życiu i tradycji tych okolic.

Sitia jest również znana jako miejsce narodzin poety Vintsezos Kornaros, kompozytora "Erotokritos".

Będąc w Sitia, można zwiedzić ruiny starożytnego miasta Presos,

opracował

Krzysztof Krasiński

mail

krasin111@wp.pl

Obiekty w poliżu