1709 SPINALONGA WYSPA TWIERDZA

OK LEG

Najistotniejsze parametry

  • Typ obiektu
    Wyspa
  • Cień
    częściowy
  • Cafe
    nie
  • Sklep
    nie
  • Dostęp
    bez większych trudności
  • Otoczenie
    otwarte
  • Przestrzeń
    otwarta
  • Plaża dobra dla:
    wszystkich

Opis

1709 WYSPA SPINALONGA

35.297703, 25.738638

Spinalonga to niewielka wyspa położona przy wjeździe do laguny Elounda i północnej części zatoki Mirabello. Ma powierzchnię 85 akrów, a jej maksymalna wysokość wynosi 53 m.

HISTORIA

Historia wyspy wciąż wzbudza zainteresowanie. To była twierdza wenecka, kolonia, zamek, schronienie buntowników, miejsce wygnania dla trędowatych, łącze komunikacyjne z Kairem w czasie II wojny światowej. Wyspa została dobrze ufortyfikowana przez Wenecjan podczas ich obecności na Krecie. Z konstrukcyjnego i architektonicznego punktu widzenia, wyspa nadal zachowuje niezrównane piękno.

Jej pierwotną nazwą była Calydon, ale Wenecjanie nazwali ją Spinalonga od weneckiego słowa Spina-Longa, co oznacza długi kolec. Według drugiej słabszej interpretacji Spinalonga wywodzi swoją nazwę parafrazując Stín Elounda, czyli w Elounda. Inna wersja mówi, że wyspa uzyskał swoją nazwę od pięknej kobiety o imieniu Longa, która mieszkała w forcie.

W okresie hellenistycznym lub latach minojskich, wyspa była ostoją Olounitów, którzy zbudowali tu twierdzę w celu ochrony portu starożytnego miasta Olous. Miasto rozwijało się do 8 w., kiedy zagrożenie ze strony arabskich piratów zmusiło mieszkańców do odsunięcia się od wybrzeży. Od 8 wieku aż do okresu weneckiego miasto raczej się nie rozwijało.

TWIERDZA

Budowa twierdzy Spinalonga rozpoczęła się w 1574 roku, kiedy Turcy najechali Cypr. Wenecjanie przewidując, że kolejnym celem może być Kreta postanowił zbudować fortecę na wyspie, chroniąc całą lagunę Elounda. W ten sposób zamierzali bronić Zatokę Elounda i działające tu warzelnie soli.

Wenecjanie zbudowali nową potężną fortecę na ruinach starożytnej twierdzy Olounites. Twierdza została zaprojektowana zgodnie z wymogami nowoczesnych systemów fortyfikacji. Projektantami byli Genese Bressani i Latino Orsini. Pierwszy etap budowy trwał od 1579 roku aż do 1586. Fort miał podwójną linię murów i wież. Na murach ustawiono 35 armat. Naprawy i zmiany zostały wykonane przed i podczas wojny na Krecie (1645-1669). W tym okresie powstały świątynie św. Pantelejmona i św. George. Podczas wojny uchodźcy i rebelianci (Chainides) wykorzystywali twierdzę jako schronienie i bazę do organizacji wypadów przeciwko Turkom. Ich obecność trwała tak długo, jak Wenecjanie utrzymali twierdzę. Po zwycięstwach Turków w 1669 jedynie Candia, Spinalonga, Imeri Gramvousa i Souda pozostawały pod kontrolą Wenecji. Wenecjanie próbowali utrzymać strategiczne twierdze licząc, że w przyszłości pomogą odzyskać panowanie na krecie.

W 1715 roku, Turcy zawarli  z Wenecją porozumienie i zajęli całą wyspę. Podczas pierwszych lat okupacji tureckiej, twierdza została zmarginalizowana i wykorzystywana jako miejsce wygnania i izolacji. Później powstaje i rozwija się stopniowo osada w Spinalonga, ponieważ uważano fortecę jako bezpieczne miejsce dla pobytu dla rodzin Turków. Pod koniec 19 wieku, rola portu Spinalonga została wzmocniona, ponieważ uzyskano licencje eksportowe. To spowodowało napływ dużej liczby mieszkańców, głównie kupców i żeglarzy, którzy skorzystali z ww. licencji. Szacuje się, że w 1834 r. 80 rodzin mieszkało w zamku Spinalonga, podczas gdy w roku 1881 liczba ta wzrosła do 227. Nawet dzisiaj istnieją budynki z okresu miasta - zamku. Są to domy dwukondygnacyjne z wysokimi murami zewnętrznymi, sklepami z szerokimi drzwiami i dużymi oknami.

Życie tego osiedla podupadło gwałtownie z powodu zmian politycznych, które miały miejsce pod koniec 19 w. W 1897 roku przybył tu francuski kontyngent woskowy. Niepewność panująca wśród Turków na Krecie, wywołana rewolucyjnymi działaniami chrześcijan, zmusiła większość mieszkańców Spinalonga do migracji. Do 1903 r. wszyscy Turcy opuścili wyspę.

WYSPA TRĘDOWATYCH

W 1903 roku władze Krety zebrały wszystkich trędowatych i przeniosły je na Spinalonga. Początkowo trędowatych przenoszono z obszaru z Krety, a później z całej Grecji.

Na pół wieku Spinalonga stała się miejscem cierpienia chorych. Początkowo życie trędowatych było pasmem nieszczęścia. Nie było organizacji, leków i nadziei na wyzdrowienie. Kłopotliwe było zaopatrzenie trędowatych w podstawowe środki dożycia.

Sytuacja ta zaczęła się zmieniać po 1936 roku, kiedy pacjent Epaminondas Remoundakis, student prawa na 3 roku, przybył do Spinalonga i założył Bractwo pacjentów Spinalonga. Zabiegał o poprawę warunków życia pacjentów.

W efekcie szpital został zmodernizowany. Zatrudniono dyrektora, lekarzy, pielęgniarki, opiekunów. Dostarczano środki czyszczące i posługę księdza. Mieszkańcy wyspy zyskali znaczne zasilanie finansowe co spowodowało, że wyspę zamieszkiwało niemal tyle samo osób chorych co zdrowych.

HISTORIA NOWOŻYTNA

Duża część weneckich murów została wysadzona w 1939 roku, aby umożliwić poprowadzenie drogi, która istnieje do dziś.

Podczas okupacji niemiecko-włoskiej, okupanci nie odważyli się zwolnić trędowatych i zostali zmuszeni zadbać o ich los.

Nadto cały obszar przybrzeżny Elounda zostały ufortyfikowany przed ew. inwazją aliantów.

Żaden Włoch lub Niemiec nie odważył się wejść na wyspę. Fakt ten pomógł trędowatym korzystać z nielegalnego radia, w rezultacie czego lekarz Grammatikakis kopiował usłyszane wiadomości z Londynu i Kairu i udostępniał je okolicznym mieszkańcom.

UZDROWIENIE

W 1957 r. dzięki odkryciu antybiotyków wszyscy trędowaci zostali wyleczeni a kolonia trędowatych zamknięta.

Ostatni mieszkaniec, kapłan, opuścił wyspę w 1962 r.

Władze lokalne rozpoczęły w latach 70. systematyczne naprawy i renowacji starych budynków, fortyfikacji weneckich murów, starych domów i dróg.

STAN OBECNY

Dziś zamek i zamek Spinalonga jest zachowany w swej przeważającej części, w dobrym stanie i na wyspie jest uważany za jedną z najważniejszych twierdz w basenie Morza Śródziemnego.

Ponad 300 tysięcy odwiedzających każdego roku przybywa na półwysep. W 2005 roku, Victoria Hislop napisała wciągającą powieść o Spinalonga, zatytułowaną "The Island", która zdobyła nagrodę brytyjskiego debiutanta książki roku 2007. Książka przez 24 tygodnie była wśród 10 najpoczytniejszych i została przetłumaczona na ponad 15 języków.

PIELGRZYMKI

Każdego roku, ludzie płyną na półwysep z pielgrzymką do św. Pantelejmona aby upamiętnić swoich bliskich, którzy zginęli na wyspie.

Obiekty w poliżu