1467 TWIERDZA WENECKA NA GRAMVOUSA CHANIA KRETA

WP

Najistotniejsze parametry

  • Udogodnienia plażowe:
    na niskim poziomie
  • Typ obiektu
    Zamek
  • Obciązenie
    średnie
  • Cień
    częściowy
  • Restauracja
    nie
  • Cafe
    nie
  • Sklep
    nie
  • Dojazd
    brak dojazdu
  • Dostęp
    bez większych trudności
  • Otoczenie
    wysokie wzgórza
  • Przestrzeń
    otwarta
  • Plaża dobra dla:
    wszystkich

Opis

1467 TWIERDZA WENECKA NA GRAMVOUSA CHANIA KRETA

35.608905, 23.575918

Wyspa Gramvousa w dawnych czasach nazywanoKoryko, późniejsza nazwa Gramvousa pochodzi od weneckiego słowaGarabuse.

TWIERDZA

W najwyższej części wyspy, na wysokości 137 metrów wenecjanie zbudowali imponujący zamek między 1579 i 1584r w celu ochrony całej północno-zachodniej części Krety. Zamek ma nieregularny kształt, z trzech stron zamknięty jest murami i bastionami, a od północy chronią go pionowe skaliste zbocza. Mury obronne mają długość ok. 270 m. Jego wielkość nadal zachwyca wszystkich. Całość stanowi arcydzieło sztuki obronnej. Zachowała się brama wejściowa do zamku. Wewnątrz można zobaczyć dwa duże zbiorniki do gromadzenia wody deszczowej, pozostałości fundamentów budynków (Kościół Zwiastowania który został później przekształcony w meczet podczas panowania tureckiego) i magazyn prochu. Mury zostały zbudowane z kamienia wapiennego.

LEGENDA

Jedna z legend mówi, że na wyspie znajduje się  wielki skarb. Również stary wrak, który został opuszczony wiele lat temu w pobliżu plaży, stał się charakterystyczną częścią krajobrazu.

HISTORIA TWIERDZY

Pozycja zamku była strategiczna, ponieważ chroniła całą północno-wschodnią Kretę. Pomimo swojej wielkości i ogromnej pojemności (3000 ludzi) wydaje się, że nie był używany przez Wenecjan w poważnej bitwie. Przyczyną było najprawdopodobniej to, że nie było perspektyw jego zdobycia. Ciężar wojny Wenecji z Imperium Osmańskim spoczął na Candii ob. Cheraklion. Tu przez ponad 20 lat broniła się twierdza wenecka. Ostatecznie zawarty pokój w 1669 spowodował oddanie Turkom Krety na względnie honorowych warunkach. Obrońcy musieli opuścić Candia w ciągu 2 tygodni ale mogli zabrać dobytek ruchomy a nawet armaty, które sprowadzono do twierdzy w trakcie wojny. W gestii Wenecjan pozostały twierdze Souda, Spinalonga i Gramvousa. Gramvousa w następnych latach była wykorzystywana jako baza przez Wenecjan, którzy próbowali bezskutecznie odzyskać Kretę, ale także przez Kreteńczyków, którzy opierali się rządom Osmańskim. W lecie 1692 roku zamek został przekazany Turkom przez weneckiego dowódcę Kalabrii, Luca Della Rocca. W zamian Turcy przyznali mu jakieś korzyści w Stambule i zaczęli go ironicznie nazywać Kapitan Gramvousa.

Następnie Turcy ufortyfikowali zamek 66 działami dalekiego zasięgu, umieścili w nim silne oddziały. To spowodowało że twierdza stała się jeszcze bardziej niedostępna i umożliwiała kontrolę na wyspy i morza.

Przez wiele lat rewolucyjne działania Kreteńczyków były w tych okolicach mocno ograniczone.

W czasie rewolucji Greków przeciwko Turkom, Gramvousa odegrała bardzo ważną i decydującą rolę. W dniu 9 sierpnia 1825 roku, prowadzonyprzez Dimitriosa Kallergis i Emmanouila Antoniadisgrupy Kreteńczyków przybyłe z Peloponezu, ogarniętego walkami wyzwoleńczymi, w przebraniu tureckim zdobyty twierdzę Gramvousa. Wydarzenia zapoczątkowały tzw. okres Gramvousa.Twierdza stała się siedzibą Komitetu Rewolucyjnego Krety. Przez 3 lata była bazą ponad 3000 buntowników. Grupy rebeliantów zwanychKalisperidesterroryzowały Turków, którzy w odwecie wykorzystywali swoje siły zbrojneZouridesdo organizacji zasadzek przeciwko chrześcijanom. W tym okresie życie ludności w Gramvousa zostało zorganizowane. Zbudowano szkołę i kościół. Kościół został nazwanyPanagia Kleftrinai został poświęcony żonomklephts, czyli piratów. Istotnie

brak żywności spowodował, że zostali zmuszeni do działań pirackich. Wyspa uzyskała wtedy negatywną reputację w całej Europie  jako wyspa piratów. Działalność taka była sprzeczna z interesami państw europejskich i w 1828 podjęto interwencję międzynarodowych sił angielskich, francuskich i (kontynentalnych) greckich. Przy współpracy z Kapodistrias (gubernator Grecji), wyspa została spacyfikowana. Interwencja spowodowała zniszczenie wszystkich statków piratów i fortu. Wyspa znalazła się pod panowaniem brytyjskim.

Po Protokole Londyńskim w 1830 r. Kreta z fortem została zwrócona Turkom jako ostateczny znak wątpliwej solidarności międzynarodowej

DOSTĘP

Do twierdzy idzie się z małej przystani ścieżką z wieloma schodami (365) i po 20 minutach trudnego podejścia dociera się do bramy wejściowej. Zaleca się wygodne a nawet górskie buty bo ścieżka jest kamienista i można skręcić nogę. Nie należy zapominać o ochronie przed słońcem ponieważ znalezienie cienia na wyspie nie jest łatwe.

opracował

Krzysztof Krasiński

mail

krasin111@wp.pl

http://greckirelaks.pl/

 

Obiekty w poliżu