1349 DIONIZOS SOLOMÓS POETA ZAKYNTHOS ZANTE

OK LEG

Najistotniejsze parametry

  • Udogodnienia plażowe:
    na średnim poziomie
  • Typ obiektu
    Wzgórze
  • Obciązenie
    znikome
  • Cień
    częściowy
  • Dojazd
    bez większych trudności
  • Dostęp
    bez trudności
  • Otoczenie
    wysokie wzgórza
  • Przestrzeń
    otwarta
  • Plaża dobra dla:
    wszystkich

Opis

1349 DIONIZOS SOLOMÓS POETA ZAKYNTHOS ZANTE

37.796751, 20.890268

Dionizos Solomós urodził się w Zakintos w 1798 roku z ojca hrabiego Nikolaos Solomosa, potomka kreteńskich uchodźców, którzy przybyli na w Zakynthos około 1670 roku, tuż po tym, jak Turcy zajęli Kretę. W momencie urodzenia przyszłego poety jego ojciec miał 61 lat. Matka była 17-letnią służącą, toteż Dionizos urodził się jako nieślubne dziecko. Obdarzony był nieprzeciętnymi zdolnościami zwłaszcza do nauki języków obcych. W latach 1805-1808 otrzymywał nauki włoskiego opata i uchodźcy, Santo Rossi. Rossi wyemigrował z Włoch za swoje liberalne poglądy. Nauczył chłopca języka włoskiego ale przede wszystkim wprowadził go w obszar bogatej włoskiej kultury. Po śmierci ojca Solomos wyjechał z opatem do Włoch, gdzie jak wielu ludzi z Heptanese (Księstwo 7 wysp jońskich) ukończył liceum i studiował prawo i literaturę. Studiował na wielu uczelniach włoskich (Wenecja, Cremona). Został zaznajomiony z ideami liberalnymi, estetyki romantyzmu i twórczości Vergiliusza, Dantego i Petrarki. Wszyscy oni mieli wielki wpływ na jego późniejszą twórczość. W okresie od 1812 do 1814 r., napisał swój pierwszy włoski wiersz. W 1815 roku siedemnasto-letni Solomos studiuje prawo na Uniwersytecie w Pawii. Mimo że otrzymał swój pierwszy certyfikat prawa, literatura była jego pasją. W Mediolanie w 1817 r. Solomos spotkał słynnego poetę i tłumacza Homera, Vincenzo Monti. Legenda głosi, że młody Grek wdał się w kłótnię z Monti dyskutując pewien fragment Inferno Dantego. "Nikt nie powinien racjonalizować tak mocno" twierdził Monti. Monti uważał, że "trzeba czuć, czuć." Solomos stwierdził, że "najpierw umysł musi zrozumieć, a następnie serce może czuć, co umysł pojął". Solomos do Zakynthos wrócił w sierpniu 1818 r. Stanął przed problemem dalszego rozwoju intelektualnego w dość ubogim kulturowo środowisku. Na szczęście było kilku intelektualistów na wyspie, niestety nie tej miary jak uczeni i poeci poznani we Włoszech. W tym czasie na Zakynthos żył ceniony poeta Andreas Kalvos, Ugo Foscolo piszący po włosku i kilku innych. Solomos zaczął pisać swoje wiersze po grecku. Wykorzystywał włoskie doświadczenia. Był na początku rozwoju swojej sztuki. Solomos nie włączył się do walki wyzwoleńczej. Miał naturę samotnego poety i trudno odnajdywał się w towarzystwie kłótliwych, dość brutalnych wieśniaków-rewolucjonistów. Wyczuł zapewne znaczenie rewolucji i tak jak w dyskursie z Monim po zrozumieniu mógł zacząć czuć. Wpływ na zmianę podejścia mogło mieć także spotkanie z Trikoupis, dyplomatą i orędownikiem wojny wyzwoleńczej, który przybył na Zakynthos aby spotkać się z Byronem. Zaledwie w sześć miesięcy po spotkaniu Trikoupis, Solomos ukończył 158 czterowiersz stanowiących obecnie Hymn Grecji. Częstsze wykorzystanie języka greckiego przez Solomos zainspirowały publikacje Claude Fauriel w 1824. Ten sekretarz szefa policji nie mieszczący się w ciasnym gorsecie zagadnień administracyjnych, w końcu profesor Sorbony, badacz i znawca literatury i wielu języków, w swoich publikacjach chwalił grecki język jako "najpiękniejszy z liderów języków, umożliwiający osiągnięcie perfekcji". To zainspirowało Soloosa, a w przyszłości stworzyło  szerokie pole do współpracy poety z francugkim profesorem.

W 1928 roku, kiedy większość z Grecji została wyzwolona, Solomos przenosi  się na wyspę Kerkyra (Korfu) co częściowo było spowodowane starciami z bratem na tle finansowym. Kerkyra w tym czasie jest ośrodkiem intensywnego ruchu literackiego i intelektualnego. Przez to, Solomos stał słynny w całej Grecji, a na Korfu, znalazł oczekiwaną samotność. Otoczenie pozwala mu znaleźć heptaneską szkołę literatury bazującą na nowoczesnym języku greckim i ideałach wolnościowych, miłości ojczyzny. Tam też prowadził bardziej systematyczne studia niemieckiego nurtu romantycznego, w szczególności dzieł Friedricha Schillera a także Hegla, Schlegela, Goethego, mimo, że sam nie zna języka niemieckiego. Choć bardziej płodne okresy były za nim, dekada na Korfu wyróżniała się, jakością pracy. Na Korfu, Solomos szlifował swoje wiersze.

Temperament, zwłaszcza podczas swoich lat na Korfu, Solomos objawia się niepokojącą skłonność do przerywania swoich prac i pozostawiania ich jako niedokończone. Skrajny perfekcjonista zniszczył wiele rękopisów, nawet tych, które udało mu się ukończyć. Wydaje się, że rozchwianie emocjonalne było spowodowane sporem z bratem i brakiem zainteresowania matki jego losem. Kostis Palamas, następca Solomosa dostrzego dwoistość w psychice poety:, cierpliwy, głęboki twórca staje się przeciwieństwem człowieka porywczego, niedojrzałego, który nie mógł dokończyć swoich dzieł gdy był zniechęcony i niezadowolony.

Po 1847 Solomos wrócił do pisania w języku włoskim. Większość prac z tego okresu jest niedokończona i być może zamierzał przetłumaczyć je na język grecki. Pojawiły się poważne problemy zdrowotne w 1851 roku co spowodwało, że poeta stał się jeszcze bardziej wybuchowy. To oddaliło od przyjaciół. Solomos zmarł w lutym 1857 roku z powodu apopleksji.

Jego szczątki zostały przeniesione do Zakintos w 1865 roku. Grób Solomósa, znajduje się w Muzeum Solomósa w mieście Zakynthos.

 

Dziś z osobiste pamiątkami wraz z, oryginalnymi zapisami, rodzinnymi artefaktami, książkami, są one przechowywane także w tym muzeum. Muzeum znajduje się przy pięknym placu św. Marka w mieście Zakynthos. Dla zainteresowanych gości, personel muzeum organizuje wycieczki z przewodnikiem po uzgodnieniu.

Mieszkańcy miasta Zakynthos uwżają, że wzgórze Strani 37.796751, 20.890268 jest prawdopodobnie miejscem gdzie poeta czerpał natchnienie, gdy pisał słowa hymnu narodowego. Obecnie jest tu urządzony mały park z placem na którym stoi popiersie Solomosa. Pierwotnie rósł w tym miejscu cis pod którym tworzył poeta. Piękno krajobrazu (zielone sosny) i piękne widoki mogą pomóc zrozumieć, w jakim stopniu te elementy mogły być inspiracją dla jego wspaniałych dzieł. Miejsce to znajduje się on zaledwie dwa kilometry od miasta. Tradycja głosi że inspiracją do hymnu była kanonada armat Missolonghi. Poeta musiał zostać poddany wielkim uniesieniom twórczym skoro Missolonghi leży w Grecji kontynentalnej w odległości ponad 100 km. Ale romantyka walki o niepodległość była w tamtych czasach uczuciem przemożnym skoro w walkę o niepodległość zaangażował się finansowo i osobiście inny wielki poeta lord Byron. Plany wojenne pokrzyżowała choroba i śmierć Byrona ale pozostał romantyczny finał. Serce Byrona i jego córka spoczywają w Messolonghi. Istnieje także wersja mniej romantyczna tamtych wydarzeń. Otóż Byronowi przypisuje się udział w działalności polityki imperialnej Wielkiej Brytanii. Nie jest jasna rola jaką miałby pełnić wielki poeta ponieważ krótki pobyt nie zaowocował istotnymi wydarzeniami o charakterze faktów historycznych.

Jadąc do Bochali od głównej drogi odchodzi w m. 37.795861, 20.891827 wąską ścieżkę na prawo. Jest tu także znak Strani Hill. Ścieżką prowadzi lekko pod górę. Po 250 m osiąga się wzgórze Strani. Na tutejszym placyku stoi kolumna z popiersiem Solomosa. Na frontowej ścianie kolumny znajduje się kobieca postać, która reprezentuje "wolność". Postać wydaje się być w ruchu, trzyma w prawej ręce miecz. Latem mały amfiteatr na wzgórzu Strani jest miejscem spektakli i imprez muzycznych na żywo. Widok ze wzgórza jest panoramiczny, widać stąd domy schodzące do doliny Zakynthos i zatokę Tsilivi.

Obiekty w poliżu