1261 AKROTIRI SANTORINI WYKOPALISKA

OK LEG

Najistotniejsze parametry

  • Udogodnienia plażowe:
    na dobrym poziomie
  • Typ obiektu
    Kompleks archeologiczny
  • Obciązenie
    duże
  • Cień
    całkowity
  • Restauracja
    restauracja w zasięgu
  • Cafe
    tak
  • Sklep
    tak
  • Dojazd
    bez większych trudności
  • Dostęp
    bez trudności
  • Otoczenie
    wysokie wzgórza
  • Przestrzeń
    otwarta
  • Plaża dobra dla:
    wszystkich

Opis

1261 AKROTIRI WYKOPALISKA SANTORINI

4G

36.350836, 25.401714

ZWIEDZANIE WYKOPALISK

Na zwiedzenie wykopalisk Akrotiri potrzeba co najmniej 2 godziny. Nie jest znana nazwa kraju i narodu tworzących cywilizację, którą nazywa się minojską. Przyjęta przez późniejszych Greków nazwa wiąże się z legendarnym królem Minosem władcą Krety. W tych odległych czasach greckie miasta były podporządkowane władcom Krety. Olbrzymi kompleks pałacowy minojskiej Knossos, największy budynek w Europie (w tym czasie) świadczy o potędze tego państwa. Akrotiri na Santorini musiała być także podporządkowana państwu Kreteńczyków albo raczej stanowiła jej dobrze rozwiniętą jego część. Prezentowana w Akrotiri jest nieznaczna część struktury miasta z wielopiętrowymi budynkami, które przetrwały niemal po więźbę dachową. Zwiedzanie odbywa się idąc ulicami wśród wysokich, pięknie zdobionych budynków. Zachowały się miejsca rytualne jak i zwykłe mieszkania. Dostrzec można zagrody hodowli zwierząt, które zostały umieszczone na zewnątrz osiedla mieszkaniowego. Wszystkie odkrycia świadczą, że kultura minojska była na niezwykle wysokim poziomie. Społeczeństwo posługiwało się pismem, wyroby ze złota i srebra odznaczają się niezwykłym pięknem, ceramika jest gustownie zdobiona i dobrej jakości. Korzystano z systemu ogrzewania słonecznego ze zbiornikami na dachach w kolorze czarnym, był zapewniony dostęp do bieżącej wody, a toalety były spłukiwane. Ponieważ w trakcie odkryć miasta nie znaleziono szkieletów ludzkich dlatego uważa się, że wielu mieszkańcom udało się uciec przed wybuchem wulkanu. Domyślać się można, że uciekli na wybrzeże gdzie prawdopodobnie zginęli, o ile nie podjęli dalszych prób ucieczki. Zaglądając do pozostawionych kuchni udało się ustalić jadłospis mieszkańców. Spożywano, owoce, pasty rybne i mięsa z grilla a także wino, olej. Rzemieślnicy byli wyspecjalizowani i rozpoznać się daje warsztaty młynarzy, tkaczy, kowali, hutników, stoczniowców, kamieniarzy, garncarzy i wyplatających kosze. Wykonane produkty eksportowano, na wschodnie wybrzeża Morza Śródziemnego. Zachowały się wspaniałe malowidła ścienne, freski- piękniejsze od tych na Krecie. Przewaga z nich została wywieziona do Aten i jest eksponowana w Muzeum Archeologicznym. Część pozostałą na Santorini i można zobaczyć Muzeum w Thira. Ów przepych pozwala nam się domyślać, że społeczeństwo miasta było dobrze zorganizowane. Freski przedstawiają zieloną wyspę pełną roślin i upraw, rozmaite zwierzęta. Miasto przedstawiane jest jako bogate z wystawnymi pałacami, intensywnym ruchem statków. Trudno nie skojarzyć, że te obrazy odpowiadają opisowi Atlantydy przekazanego przez Platona 1000 lat później. Do najpiękniejszych należą freski:

"THE SPRING = LILIES = PEJZAŻ Z JASKÓŁKAMI" (LANDSCAPE WITH SWALLOWS)

FRESK RYBAK (THE FISHERMAN FRESCO)

FRESK MŁODZI MĘŻCZYŹNI UPRAWIAJĄ BOKS".(THE BOXERS FRESCO)

FRESK Z MALPAMI (MONKEY FRESCO)

fresk kobiety (THE LADIES FRESCO)

FRESK PARADY STATKÓW (THE SHIP FRESCO)

W pomieszczeniach ekspozycji znajdują się naczynia i fantazyjnie dekorowane meble w stylu dziś przypominającym nieco styl rococo. O poziomie życia świadczą instalacje sanitarne, które wskazywałyby na to, że wyspa posiadała dostęp do źródeł wody co w znacznym stopniu tłumaczyłoby cywilizacyjny rozwój Akrotiri. Osiągnięcia w tym zakresie dorównują tym które wprowadzano w Europie w 19 i 20 w. Zauważono, że instalacje są zdwojone i część z nich prowadzi do zbiorników umieszczonych na dachach budynków. Trudno się nie domyślić, że chodzi tu o obieg ciepłej wody tym bardziej, że wspomniane zbiorniki malowane były w kolorze czarnym dobrze absorbującym promieniowanie słoneczne. Istnieje hipoteza, że nagrzewanie wody mogło być prowadzone dzięki z zastosowaniem geotermicznych wymienników ciepła. Zachowane malowidła ścienne pozwalają zobaczyć jak wyglądało codzienne życie miasta przed katastrofą. Wynika z nich, że przed wybuchem cywilizacja na wyspie była bardzo rozwinięta. Być może była jednym z ważniejszych centrów handlowych świata minojskiego. Zwraca się uwagę na fakt, że obrazy życia codziennego nie zawierają scen przemocy, walki i różnego rodzaju zagrożeń. Treść fresków raczej sugeruje idylliczny obraz życia wśród pięknej przyrody.

Przed końcem XVII w. p.n.e. Akrotiri nawiedziło kolejne trzęsienie ziemi. Ponownie mieszkańcy podjęli jego odbudowę, jednak ich wysiłki przerwane zostały przez katastrofalną erupcję wulkanu.

Ekspozycja jest starannie przygotowana. Zwiedzający teoretycznie uzyskuje niezbędne informacje dotyczące życia w Akrotiri przed wybuchem. Problem w tym, że istniejące tablice informacyjne są trudno dostępne ze względu na nadmiar wieloosobowych wycieczek, których celem muszą być pozostałości miasta Akrotiri. Oryginalne mozaiki są eksponowane w muzeach w Fira i w Atenach. Przeniesienie ich podyktowane było koniecznością stworzenia optymalnych warunków środowiskowych i bezpieczeństwa. Natomiast w stolicy wyspy rozpoczęto budowę nowego muzeum, do którego ma trafić część eksponatów zabranych do Aten.

Proponuje się bilety zintegrowane 4 dniowe umożliwiające zwiedzenie archeologicznych odkryć i muzeów na Santorini (Ancient Thera, Akrotiri, Archaeological Museum, Museum of Prehistoric Thera, Collection of Icons and Ecclesiastical Artefacts at Pyrgos). Koszt takiego biletu wynosi 12 EURO a ulgowego 6 EURO.

Ekspozyja jest przygotowana dla osób niepełnosprawnych a także istnieje możliwość udzielenia pierwszej pomocy

DOJAZD 36.350819, 25.401683

Do ekspozycji można dojechać autobusem lub własnym pojazdem.

Informacja tel. +30 22860 81366. godziny otwarcia: codziennie oprócz poniedziałku, 10.00-17.00.

HISTORIA

Przez trzy miliony lat aktywność wulkaniczna kształtowała krajobraz początkowo surowy i pozbawiony życia. W ostatnich 400 tys. lat uważa się, że następowały znaczące zmiany prowadzące do wielokrotnego zatapiania kaldery. Około pięciu tysięcy lat temu pierwsi ludzie przybyli na Santorini przyciągnięci unikalnym klimatem i bogactwem przyrody. Przeżycie na wyspie nie było łatwe. Częste trzęsienia i erupcje mniejszej wielkości chyba dawały do zrozumienia, że życie na wyspie jest zagrożone. Jednak przez dłuższy czas udawała się koegzystencja i na wyspie rozwijała się kultura. Znane są handlowe powiązania wyspy z otaczającym światem śródziemnomorskim. Akrotiri zajmowało w szczytowym okresie 200 tys mkw i zamieszkiwało je 30 tys. ludzi.

Rozwojowi sprzyjało korzystne położenie. Linia brzegowa znajdowała się około 100 metrów od miasta. Wybrzeże było piaszczyste co w tamtych czasach było warunkiem aktywności morskiej mieszkańców. Osada ta rozszerzała się stopniowo na północny wschód podczas wczesnej epoki brązu (ok. 3 tysiąclecia p.n.e.), dzięki czemu przekształciła się w ważne miasto portowe uczestniczące w handlu morskim. Świadczą o tym odnalezione przedmioty nie tylko z Krety, ale także z Grecji kontynentalnej, wysp Dodekanezu, Anatolii, z Cypru, Syrii i Egiptu.

Po zniszczeniu przez trzęsienie ziemi, miasto podniosło się z ruin (ok 2100-1650 pne). Działalność mieszkańców rozszerzyła się wówczas daleko poza Morze Egejskie. Wydaje się, że Akrotiri odegrało ważną rolę w handlu miedzią pomiędzy Cyprem a Kretą. Metal ten był głównym składnikiem wykonywanej podówczas broni i elementów ozdobnych. Wyjaśniałoby to bogactwo miasta i jego kosmopolityczny charakter. Krótko po odzyskaniu świetności, Akrotiri ponownie zostało zniszczone przez kolejne trzęsienie ziemi, ale znów je odbudowano. Jego rozwój postępował w bardzo szybkim tempie. Do momentu wielkiego wybuchu.

WYBUCH

Wielki wybuch wulkanu i trzęsienie ziemi nagle przerwało rozwój.

Miasto przetrwało w nadzwyczaj dobrym stanie. Stało się tak dzięki temu, że wulkan wybuchł w specyficzny sposób. W pierwszej fazie erupcji nastąpiło wyrzucenie ogromnej ilości białego pumeksu, który spadł na domy i przykrył miasto 10-metrową otuliną. Szacuje się, że spadło ok 60 km kw pumeksu i popiołów. To uchroniło Akrotiri przed kolejną, znacznie groźniejszą fazą wybuchu. Budynki i liczne przedmioty codziennego użytku zostały ustabilizowane przez pumeks i popiół wulkaniczny w podobny sposób jak w rzymskich Pompejach.

ODKRYCIA ARCHEOLOGICZNE

Pierwsze informacje dotyczące cywilizacji na Santorini posiadano w drugiej połowie 19 w. Pierwsze prace wykopaliskowe rozpoczęto w 1966 roku pod kierunkiem Spyros Marinatos i są kontynuowane przez profesora Christos Doumas. Nie udało się wytyczyć granic miasta ze względu na grubą warstwę pokrywającego pumeksu. Nawet współczesne metody georadarowe nie dają odpowiedzi na ten temat. Szacuje się, że odkryto tylko 3% miasta Akrotiri. Na obszarze 1,2 h zlokalizowano 30 budynków. Zaledwie 4 z nich poddano gruntownym badaniom. Dlatego można przyjąć, że w tym miejscu czeka wiele ciekawych odkryć o ile znajdą się środki na kontynuowanie prac. Odkryte mozaiki, elementy budowlane pochodzą sprzed 3500 lat. Bogactwo i różnorodność odkryć pozwoliła na odtworzenie historii osadnictwa w tym miejscu w zadowalającym stopniu.

Wykopaliska zostały osłonięte w 1968 r. dachem, który zmodernizowano w 1999r. W 2005 roku część dachu upadło zabijając jednego turystę. Ostatecznie zdecydowano się na dach warstwowy zapewniający odpowiednie warunki klimatyczne i bezpieczeństwo.

Wieloletni dyrektor wykopalisk Spyros Marinatos jest drugą ofiarą wykopalisk ponieważ zginął w nich w wyniku udaru lub, jak uważają inni, z powodu osunięcia się jednej ze ścian.

PLAŻE (w odrębnej zakładce):

RED AKROTIRI

36.348621, 25.394508

KAMBIA AKROTIRI

36.348155, 25.387112

WHITE AKROTIRI

36.350379, 25.382613

BLACK AKROTIRI

36.353362, 25.377477

AKROTIRIOU

36.349398, 25.399872

ZAMEK WENECKI AKROTIRI SANTORINI (w odrębnej zakładce)